Tekst wystąpienia Zbigniewa Drozdka

Panie Generale, szanowni goście, Panie i Panowie oficerowie, podoficerowie i szeregowi. Nam żołnierzom 11. Pułku Czołgów jest bardzo miło uczestniczyć w uroczystości odsłonięcia tablicy poświęconej naszej jednostce. Prawie 25 lat temu a dokładnie 29. września 1989 roku na tym placu apelowym stanęliśmy na ostatniej zbiórce, aby pożegnać nasz sztandar ufundowany przez społeczeństwo powiatu giżyckiego i wręczony na tym placu 18. maja 1958 roku.
     Pułk został sformowany jesienią 1951 roku w koszarach przy ulicy Moniuszki przez grupę organizacyjną wydzieloną przez 2. Sudecki Pułk Czołgów z Opola, którą kierował kpt. Kowalewski późniejszy szef sztabu pułku. Wśród pierwszych żołnierzy pułku byli między innymi ppor. Mieczysław Dachowski oraz chor. Jerzy Grela, w latach 1979 – 1980 dowódca garnizonu Giżycko. W sierpniu 1957 pułk został przeniesiony do koszar przy Alei Wojska Polskiego.
     W 1961 roku pułk został przekształcony z jednostki bojowej w szkolno – bojową. Od tego czasu podstawowym zadaniem pułku było szkolenie kandydatów na dowódców i mechaników kierowców czołgów na potrzeby głównie Warszawskiego Okręgu Wojskowego. Jednocześnie utrzymywał zapasy uzbrojenia i sprzętu do rozwinięcia pułku bojowego. Ze stanu pokojowego na etat wojenny pułk był stanie przejść w ciągu 24 godzin. Po ćwiczeniach zgrywających po kolejnych 48 godzinach pułk był w stanie wykonać wszystkie zadania przewidziane dla pułku czołgów dywizji zmechanizowanej. Pododdziały pułku uzupełnione rezerwistami, którzy stanowili ponad 60% stanu osobowego etatu wojennego z Giżycka i jego okolic ćwiczyły corocznie na strzelnicach i pasach ćwiczeń poligonów Orzysz, Czerwony Bór, Dęba Rozalin, Drawsko, Okonek i Borne Sulimowo. Czołgi pułku pokonywały po dnie Narew, San i przeprawę pod Nadarzycami.
     Przez te koszary przewinęły się szeregi kadry młodych czołgistów, którzy po zdobyciu doświadczenia zasilali jednostki czołgów Warszawskiego Okręgu Wojskowego oraz zajmowali wyższe stanowiska w Wojsku Polskim. Bez przesady można stwierdzić, że 11. Pułk Czołgów był kuźnią kadr wojsk pancernych Warszawskiego Okręgu Wojskowego. Tu służyli: generał dywizji Mieczysław Dachowski późniejszy pierwszy zastępca, Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. Generał dywizji Czesław Laszczkowski późniejszy Szef Obrony Cywilnej Kraju przeszedł wiele stanowisk od dowódcy plutonu do dowódcy pułku. Podobną drogę przebył generał dywizji Tadeusz Bazydło dowódca Pomorskiego Okręgu Wojskowego. W pułku służyli także generał dywizji Piotr Makarewicz, generał brygady Piotr Dąbrowski oraz generał brygady Romuald Królak. Lista oficerów, którzy zajmowali wysokie stanowiska w strukturach organizacyjnych Sił Zbrojnych jest długa.
     11. Pułk Czołgów został wyróżniony w rozkazie szkoleniowym Ministra Obrony Narodowej w 1978 roku. W latach 1954, 1955, 1956 zdobył pierwsze miejsce we współzawodnictwie pułków czołgów Pomorskiego Okręgu Wojskowego. W 1957 roku pułk wszedł w skład 1. Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej im. Tadeusza Kościuszki. Będąc w jej strukturach zajmował czołowe miejsce we współzawodnictwie pułków. We wszystkich kontrolach prowadzonych przez Inspekcję Sił Zbrojnych oraz kontrolę gospodarczą uzyskał oceny pozytywne najczęściej dobre a nawet bardzo dobre.
      Rozformowanie 11. Pułku czołgów było skutkiem umów wiedeńskich o redukcji zbrojeń w Europie. W dywizjach ogólnowojskowych likwidowano jeden pułk czołgów lub zmechanizowany. W 1. Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej jedynie 11. Pułk Czołgów nie posiadał tradycji bojowych. Aby wykorzystać walory kadry, żołnierzy zasadniczej służby wojskowej i pracowników wojska 11. Pułku Czołgów podjęto decyzję o przeniesieniu 2 Berlińskiego Pułku Zmechanizowanego ze Skierniewic do Giżycka. W ten sposób zasadniczy trzon kadry i pracowników wojska nowego 2. Berlińskiego Pułku Zmechanizowanego stanowił stan osobowy byłego 11. Pułku Czołgów. Przyjęliśmy ten fakt z żalem, ale rozumiejąc potrzebę zmian włączyliśmy się w nurt przemian, które w tym czasie zachodziły w naszej Ojczyźnie. Wielu z nas już w rezerwie starało się i stara poprzeć działania na rzecz umacniania obronności kraju a także demokracji. Przejawem tej aktywności było pełnienie funkcji Przewodniczącego Rady Miasta Giżycko przez byłego dowódcę pułku Pułkownika dyplomowanego Sławomira Maya.
     „Czarny beret, żółty otok to w pamięci naszej tkwi” – to są słowa z marszu 11. Pułku Czołgów. Słowa to wartości uczuciowe, które są ulotne. Dzisiaj, my żołnierze oraz pracownicy wojska 11. Pułku Czołgów otrzymujemy materialny znak naszej obecności w tych koszarach. Dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do wzniesienia tablicy upamiętniającej nasz pułk. Szczególne podziękowania kierujemy na ręce dowódcy 15 Giżyckiej Brygady Zmechanizowanej Pana Generała Sławomira Kowalskiego a także Komendanta 24 Wojskowego Oddziału Gospodarczego pułkownika Andrzeja Bety oraz ich podwładnych.
     W imieniu i z upoważnienia byłych dowódców oraz żołnierzy 11. Pułku Czołgów w dniu Święta 15. Giżyckiej Brygady Zmechanizowanej, w 20 – lecie jej powstania gratuluję Panu Generałowi oraz Pana podwładnym uzyskanych osiągnięć w służbie w tym w trudnych misjach stabilizacyjnych. Wasze sukcesy cieszą nas. Dobrze wiemy ile trzeba włożyć pracy i przelać żołnierskiego potu, aby osiągnąć sukces. Jednocześnie życzymy dalszych osiągnięć w służbie dla dobra naszej Ojczyzny Rzeczpospolitej Polskiej oraz pomyślności w życiu osobistym.